Waarom ik wel van gele bloemen hou, een blogje

In april 2021 verscheen Geen weg terug, mijn negende roman bij Uitgeverij Zomer&Keuning

Ik ben blij met het boek en met de foto die Ineke Meijs van mij maakte.

 

De Beekdaeler plaatste er  een mooi artikel over; er stond ook een leuk stuk in Hallo Limburg en het werd genoemd als boekensuggestie in de Via van De Limburger. Over media -aandacht niet te klagen. En nu maar hopen dat het boek aan de verwachtingen zal voldoen. Dat weet je maar nooit, al doe je nog zo je best.

 

Met Geen weg terug In de krant, april 2021

voorjaar 2021

Het bankje op de voorkant van Geen weg terug was de reden voor de start van een Winactie Geen weg terug. Ik heb veel foto’s van bankjes in allerlei soorten en maten ontvangen, maar het bankje van de cover zat er niet bij. Waar dat staat, zal wel een raadsel blijven. Inmiddels is de  winactie beëindigd en zijn de drie winnaars bekend: Anny Brienen, Thea Nijdam en John Hertogh.

 

In de corona-zomer van 2021 verscheen Dansen in het gras als e-pub verhaal bij Uitgeverij Zomer & Keuning.

Het is een romantisch, vrolijk kort verhaal.

  

voorjaar 2020

Een mooi compliment kreeg ik bij de recensie op de website van chicklit. "Het Gouden Lint is weer eens een echt goede (Nederlandse) chicklit"

Schrijfupdate: Misschien lijkt het erop dat ik alleen maar wat blogjes schrijf, maar dat is niet zo. Ik ben ook hard aan het werk aan een nieuw boek. Waar het over gaat, hou ik nog even voor me. Als de uitgever het goed genoeg vindt, zal het ergens in 2021 in de Romanserie van Zomer en Keuning verschijnen. Dat is iets waar ik erg blij mee ben. En het spreekt vanzelf dat ik keihard mijn best doe om er een mooi boek van te maken!

Vier sterren van boekenlogger Mieke Schepens voor Een verre vriend en ook een mooie recensie van de Nederlandse Bibliotheken voor Het gouden lint. (Super blij mee)

 

winter 2020

 

Het gouden lint, mijn achtste boek bij Zomer & Keuning is er! Ik ben er trots op, het is echt een superleuk boek geworden. Ik durf het iedereen aan te raden. (er is ook een e-versie van.)

 

2019

 

vijf sterren voor : Een dier voor Roos, van boekblogger Mieke Schepens en ook op Bol.com staan enkele mooie recensies voor Een dier voor Roos  

 

Biblion recensie : Roos gaat over een tijdje verhuizen, maar dat vindt ze niet leuk. Mama heeft een verrassing: de tuin van het nieuwe huis is heel groot, dus Roos mag een dier uitzoeken voor in de tuin. Dat wordt moeilijk! Samen met haar zusje Lynn gaat ze een dier zoeken. Ze zien een poes, maar die komt niet, de duif vliegt weg, de geit stinkt, een giraf is te hoog… welk dier gaat het worden? Op de kinderboerderij weten ze het opeens: twee schattige konijntjes. Het verhaal leest vlot en is prima geschikt om voor te lezen. De opmaak is vrij eenvoudig, de tekstpagina’s zijn weinig uitnodigend. Wel bevat elk hoofdstuk een grote, felgekleurde illustratie van het betreffende dier. Het verhaal sluit goed aan bij de emoties en de denkwereld van jonge kinderen. De schrijfster heeft woordgrapjes en humor in de tekst gestopt, die kinderen direct zullen herkennen. Vanaf ca. 4 jaar. J.W. Hakvoort

 

Oktober was een mooie maand. Op 20 oktober was het feest! Toen mocht ik Een dier voor Roos aan iedereen laten zien. Het is een prachtig boek geworden, met dank aan Paul Wolfs voor de tekeningen en natuurlijk aan Uitgeverij Eigenzinnig voor het vertrouwen dat ze in me hebben.

 

Blogje: Het Limburgse meisje

 

2018

 

Van een vriendin kreeg ik een mooie pluim op mijn hoed voor Een verre vriend.