Ladies Tour

Ik was buiten wat aan het rommelen, toen het opgewonden commentaar van de sportverslaggever voor de zevende keer onze tuin binnenwaaide. O ja, de Ladies Tour zou vandaag negen keer door ons dorp komen. Als ik de dames wilde zien, was het nu wel tijd. Ja, ik wilde ze wel zien. Dus stapten we op onze fietsen (e-bikes) en zochten een mooie plek langs de route.

Nog tien minuten, zei de stoere motard die het verkeer regelde. Na een poosje naderde er uit de verte een politiemotor. En nog een, en nog een, en nog een… 

Na zeventien motoren – met politie, ambulance, jury en pers – kwam de kopgroep met daarin blijkbaar Marianne Vos. Wat ik zag langs flitsen waren bemodderde benen en bemodderde armen, of Marianne erbij was, kon ik echt niet zien. Daarna kwamen er nog meer motoren, vervolgens het peloton, de materiaalwagens en de achterblijvers waar ik ook voor klapte. 

Toen de bezemwagen uit het zicht verdwenen was, reden we naar huis om op de tv te zien wat we ‘gezien’ hadden