Foutje

Foutje

 

 

 

 

 

Vorige week verloor mijn oude MP3 speler (museumitem, ja) een klein grijs afdekknopje waardoor de data-in-en uitgang open kwam te liggen. Omdat ik ook het batterijcompartiment al sinds jaar en dag met plakband moet dichtplakken, vond ik het hoog tijd voor een nieuw apparaatje.
Misschien denk je, MP3 spelers zijn uit de mode, maar in de mijne zit een Belgische juffrouw die me na een griepje of een blessure weer helpt vijf kilometer aan een stuk te rennen. Voor mij onmisbaar dus.

Na een half uur zoeken in een grote elektronica- en witgoed winkel had ik een nieuwe gevonden. Meteen de volgende dag mijn renschoenen aan, oortjes in, spelertje aangezet en hopla de deur uit. Nee dus, de toetsjes werkten niet naar behoren. Terug naar de winkel en – omdat ik aan plakband geen gebrek heb – het apparaatje maar weer ingeleverd. Onderweg naar de kassa om het geld terug te krijgen zag ik een bak met goedkope toetsenborden. Op de doos stond everest, arabic en qwerty, op de bak stond 7 euro, maar 7 euro! Van mijn toetsenbord zijn de n en de e al tijden verdwenen, dus meteen meegenomen.

Ook moest ik nog even in de boekwinkel zijn. Daar kreeg ik een enorme schok, kick beter gezegd. Mijn boek, Tussen twee grenzen, lag op plek 1 van de top tien boeken. Foutje van het winkelpersoneel natuurlijk. Maar toch… ik had heel even het gevoel hoe het zou zijn als…
Thuis verwisselde ik meteen de toetsenborden, maar, haastige spoed is dus echt nooit goed, en arabic is inderdaad Arabisch. Morgen dus weer terug naar de elektronicawinkel.

Maar de boekwinkel sla ik over, want mijn boek lag daar zo mooi …