Recensies Late lente

Recensie Late lente door Mieke Wijnants

Op de cover van Late lente zijn rozen in de knop en bloeiende rozen afgebeeld; in combinatie met de titel perfect gekozen blijkt al snel tijdens het lezen.
De auteur neemt de lezer op pakkende wijze mee in het bewogen leven van Liesbeth. Samen met haar echtgenoot Frank heeft ze rozenkwekerij Van Bergen vanaf de grond opgebouwd. Het is inmiddels een bloeiend bedrijf. Frank weet alles van het reilen en zeilen van de kwekerij af. Liesbeth springt bij daar waar nodig en exploiteert hun bloemenwinkel.
Zoon Guido studeert; het is de bedoeling dat hij na zijn studie de rozenkwekerij overneemt.
Dan slaat het noodlot toe; Frank krijgt een hartaanval en overlijdt. Liesbeth staat er nu helemaal alleen voor en voelt zich niet capabel genoeg om de rozenkwekerij alleen te runnen. Ze mist Frank meer dan ooit, niet alleen in het bedrijf, maar ook privé.
Toon, een van de vaste medewerkers en al jaren bij het Van Bergen werkzaam, helpt waar hij kan.
Youri een jonge medewerker loopt de kantjes ervan af en heeft lak aan alles wat Liesbeth tegen hem zegt.
Als ook Guido laat weten de rozenkwekerij niet te willen voortzetten is Liesbeth ten einde raad.
Het bedrijf heeft minder inkomsten dan voorheen. Er moet iets veranderen, maar wat? Liesbeth zal haar mannetje moeten staan; gaat haar dit lukken?
Arthur, een begrafenisondernemer, heeft belangstelling voor Liesbeth en voor een deel van de rozenkwekerij. Erwin, hun accountant en vriend van Frank, heeft interesse in het bedrijf; hij wil het overnemen en hier samen met Liesbeth gaan wonen.
Liesbeth weet niet wat te doen; ze twijfelt en ligt er ’s nachts van wakker.
Gaat het goed komen met de rozenkwekerij en vindt Liesbeth haar draai weer na het overlijden van Frank? Vindt ze nieuw geluk?

De auteur heeft in eenvoudig woordgebruik, waarbij het hier en daar taalkundig net iets beter kan, een echte familieroman geschreven. Emoties van personages gaan alle kanten op. Ze laat Liesbeth groeien in haar nieuwe rol; ook Toon zie je veranderen. Alle karakters worden goed tot voldoende uitgediept; de verhaallijn is realistisch, zit vol geheimen en een vleugje romantiek.

Een avond wegdromen zal zeker lukken met dit boek.

Verhaallijn:4**** Schrijfstijl: 4**** Taalkundig: 3***

Recensie Biblion Femke de Moor
Marleen Schmitz (1952) schrijft familieromans over voornamelijk levensveranderende gebeurtenissen. Dat is ook hier het geval. Liesbeth verliest haar man Frank door een hartaanval. Liesbeth voelt zich alleen, ook in het bedrijf dat zij samen met Frank runde. Haar zoon Guido zou het bedrijf overnemen, maar hij lijkt andere plannen te hebben en ook de zakenrelaties van Frank lijken niet het beste met haar voor te hebben. Met hulp van haar medewerkers en vrienden probeert ze het hoofd boven water te houden, maar dat gaat niet zonder slag of stoot. De auteur heeft een makkelijke schrijfstijl die prettig leest en er zijn weinig personages. Wel heeft het verhaal af en toe een vrij negatieve klank, waardoor het niet iedereen zal aanspreken. Toch zijn er ook verrassende elementen en is er een positief einde, wat zorgt voor een mooie afronding van het geheel.Femke de Moor

Lezeres MH zegt:
Hoi Marleen, Graag wil ik je laten weten dat ik enorm van je boek genoten heb. Kon
het niet uit handen leggen en heb het in een ruk uitgelezen. Ik lees een
boek nooit twee keer maar Late Lente ga ik wel een tweede keer lezen.
Vanaf pagina 1 tot en met de laatste bladzijde bleef het boeiend. De
personen waren zo omschreven dat ik me heel goed kon inleven. Ook het
werk van bloemenkwekerij/tuincentrum kwam over alsof je als lezer
aanwezig was. Zo jammer dat het uit was. Had nog veel meer willen lezen.
Het is een top boek, heel veel komplimenten en groetjes. MH

Recensie Late lente door Marjet Maks 
Frank Bergen, zo leren we via de wereld van zijn vrouw Liesbeth, is een sympathieke man. Liesbeth heeft een goed huwelijk met hem, ze hebben een fijne zoon en een mooi bedrijf. Tot de dag dat Liesbeth op een ochtend naast hem wakker wordt en hij niet meer ademt. Frank is dood en Liesbeth staat verder alleen voor de rest van hun gezamenlijk leven.
Dat valt niet mee! De rozenkwekerij met tuincentrum loopt niet zo goed, er zijn problemen met personeel, bemoeizucht van dorpelingen, haar zoon die niet voor het bedrijf van zijn ouders kiest en daarnaast mist ze Frank ontzettend. Liesbeth ziet het nauwelijks nog zitten, als ze ook nog eens geconfronteerd wordt met een geheime bankrekening van Frank moet ze iets onder ogen zien waar ze geen idee van had. Gelukkig is daar Toon, vriend en medewerker op het bedrijf en rots in Liesbeths branding.

‘Late lente’ is een mooi verhaal waarin de hoofdpersonages levensecht en sympathiek worden beschreven en zo het boek zouden kunnen uitwandelen. Heel spannend is het niet, maar als lezer raak je zo betrokken bij Liesbeths reilen en zeilen, dat het verhaal bij je blijft en je het in een ruk uitleest.

‘Late lente’ is Marleen Schmitz zesde roman bij uitgeverij Zomer & Keuning. Haar verhalen vallen in het genre streek- en liefdesromans. Haar personages worden meestal door een tegenslag op zichzelf terug geworpen, Ze komen voor keuzes te staan en moeten het heft in eigen hand nemen, en dan gaat hun weg niet altijd over rozen

Lezer TS zegt:
Wat een geweldige roman, Marleen. Je hebt je zeer goed verdiept in de wereld van vrouwen die plots hun man verliezen en daarbij een bedrijf willen blijven runnen. Je research in kwekerijen en bloemenwinkels is wel heel erg ver gegaan. Boek leest zeer makkelijk door een bijna vanzelfsprekende woordkeuze. De dramatiek doet de rest. CHAPEAU TS