recensies Een verre vriend

Aanrader

Als je het jammer vindt dat een boek [een verre vriend] uitgelezen is, dan weet je dat het een heel goed geschreven verhaal is. Vooral ook het thema PTSS dat hier duidelijk naar voren komt. Het schetst voor iemand als ik die er alleen van horen zeggen mee te maken kreeg een bewust beeld dat de inzet waar militairen in oorlogsgebied bij terugkeer niet alleen zelf maar ook familie en vrienden mee te maken kunnen krijgen. De schrijfstijl maar zeker ook het goed beschreven verhaal spraken mij zeer aan. Mooie omslag, een aanrader om iedereen aan te bevelen. (mail van AT)

Gewoon een fijn boek.

Een verre vriend van Marleen Schmitz is haar zevende roman bij uitgeverij Zomer & Keuning. Ik lees al haar boeken altijd met veel plezier. Haar verhaallijnen zijn altijd zo uit het leven gegrepen en ze weet je te ontroeren.
Rita en Rutger kennen elkaars sinds hun vroege jeugd en zijn voor elkaar bestemd. Zij staat op het punt om te gaan werken als verpleegkundige op de afdeling orthopedie, hij is militair en wacht op uitzending naar Afghanistan. Hoewel het een vredesmissie betreft is Rita toch in alle staten. Ze is als de dood dat er iets met Rutger zal gebeuren. 
Rita blijft alleen achter, nog bij haar moeder inwonen, maar ze besluit de draad van haar eigen leven op te pakken. Ze krijgt een leuke baan in een ziekenhuis in Den Bosch, ze maakt nieuwe vrienden, vindt een woning en volgt de drang die haar al lang achtervolgt. Ze gaat op zoek naar haar vader die op haar tweede uit haar leven verdween. Haar vader blijkt overleden te zijn, maar ze vindt uit dat ze een halfzus heeft, Michelle. Beide zijn vernoemd naar Beatles liedjes, Lovely Rita en Michelle, ma belle. Met Michelle bouwt ze een vriendschap op. 
Dan komt Rutger terug als een andere man. Hij was getuige van een bomexplosie waarbij een vrouwelijke collega ernstig gewond raakte. Rutger gaat gebukt onder een oorlogstrauma, gepaard gaand met angst en schuldgevoelens en hij maakt de relatie uit. Rita’s harmonieuze leventje wankelt. Houdt ze genoeg van Rutger om zijn vertrouwen terug te winnen. Is er een toekomst samen?
Heel spannend is het verhaal niet, maar omdat je zo fijn meeleeft met de personages is het een heerlijke roman voor tussendoor of op vakantie. Met een harde kaft en leeslint is Een verre vriend mooi uitgegeven, gewoon fijn om te hebben. (Marjet Maks, op Hebban)

geloofwaardig

Rita’s relatie komt op een keerpunt wanneer haar partner wordt uitgezonden naar Afghanistan. Zonder het dan te beseffen brengt deze uitzending heel wat teweeg in haar leven. Wanneer ze ook nog eens ontdekt dat haar ongekende vader is overleden wil ze haar leven meer zelf in de hand nemen. Ondanks dat Rita de hoofdpersoon is en vanuit het ik-standpunt wordt geschreven, komt Rita vrij oppervlakkig over. Ze verdwijnt als hoofdpersonage naar de achtergrond tegenover Rutger, haar zus en haar vader. De laatste drie zijn veel interessantere karakters. Jammer dat het hoofdpersonage in dit genre te weinig het verhaal zelf kan overnemen. De schrijfstijl is eenvoudig en goed te volgen alsook aangenaam om te lezen. Het verhaal is wel geloofwaardig en geeft een goed beeld over het posttraumatische stresssyndroom (PTSS) Doorheen het verhaal zijn er minder interessante hoofdstukken die weinig bijdragen aan het boek. Eline Yoshimi op Bol.com)

eindigt op het juiste moment

Hoi Marleen, gisteren heb ik je boek gelezen. Altijd jammer als het uit is, maar het eindigde op het juiste moment, de afloop mag iedereen zelf invullen! Petje af hoe je weer in het thema bent gedoken. …. Je hebt je in ieder geval helemaal ingeleefd in wat Rutger doormaakte. Daar ben je goed in geslaagd. In Rita proef ik ook wat autobiografische trekjes. Jouw liefde voor de natuur, reizen , sporten en niet opgeven en interesse in taal en in mensen. Hopelijk ga je met deze bagage nog meer boeken schrijven. Veel succes en inspiratie wens ik je daarbij. (Mail van HL)