’n stommiteit van 34 euro

Om te beginne mót ich uch oetligke det ich al e paar jaor ’n waterfilterkan gebroek.Det is ’n kan van doorzichtige plestiek wo e saort trechter in zitj wo dan weer ’n filterpetroean in mót. Es ’t water door de filter is gewaes, weurtj det nag sjoonder en nag lekkerder. Es se de filterpetroeane iddere maondj vernuuts drink se gezóndj en lekker water en dan höbs se geine kalkaanslaag in diene waterkaoker.
Toet zoeawied is alles good.
Mer vurge waek zoog ich tösse de plestiek van de kan en de trechter e gans fien greun rendje. Waat waas det? Ich pakdje mich de laesbril en ’t vergroeatglaas. Ich haw ’t good gezeen, dao zoot e greun rendje wo ich mich van sjödde. Alge? Bah, waat smerig. Die kan waas bedoeldj veur sjoean water, neet veur greun greujsels.
Heit water, aafwasgerei drin, sjöddele, roebele, rammele, kaad water, oetspeule.
Nag ummer greun. Opnuuj. … mer ’t aafwaswater kós ’t greun rendje neet bereike.
Nondepie. Waat noe?
Gein kan? Of ’n nuuj kan? In idder geval neet dees smerige kan!
’n Nuuj kan mit 3 filterpetroeane kósde 34 euro, mer veur det geldj kreeg ich ze dan waal heim gebrach.
Twieë daag later woor ze dao. Compleet mit e breefke wo op stóng wie se ze inein mós zitte, wie de petroean drin mót, wie de dèksel drop mot en wie de trechter drin mót…
Verrek! Es dae trechter drin mót, kin dae trechter dus ouch droet… oet die nuuj kan.
En ouch oet die aaj kan.
Heit water.
Aafwasgerei.
Wég greun rendje.

En ja, wég 34 euro.