filmpje (over Het gouden lint)

Bibliotheek de Domijnen in Sittard wil haar lezers in deze coronatijd wat extraatjes aanbieden. Onder andere filmpjes van uit eigen werk voorlezende lokale schrijvers. Of ik mee wilde doen. Natuurlijk, mailde ik zonder nadenken terug. Leuk! Ik wist natuurlijk wel dat ik beter ben in schrijven dan in praten, dat ik geen theaterskills heb en geen filmsteruitstraling … maar ach, hoe moeilijk kan het maken van een thuisvideootje zijn? Het internet staat er vol mee.

Ik begon met de voorbereiding, legde mijn nieuwste boek voor me, schoof de decoratieve kamerplant wat naar achteren en zette de camera aan. Stop! Eerst mijn haar. Na zes weken geen kapper, was dat wel een must. Eerste poging. Na een redelijk vloeiende presentatie van ruim zeven minuten bleek dat ik het verkeerde knopje van de camera had ingedrukt. Zeven minuten foto. Geen tekst. Tweede poging. Bij minuut vier ging mijn telefoon af. Derde poging. Nog voor ik goed en wel bezig was, moest ik heftig niezen. (Nee, geen corona) De vierde poging was oké. Dacht ik. Tot ik hem bekeek en afluisterde. In de zesde minuut kwam er met veel herrie een vliegtuig over en eerder ergens keek ik wel héél dom. Voor de vijfde keer begon ik aan hetzelfde verhaaltje en het lukte me om het zonder onderbrekingen af te maken.

Het filmpje is redelijk en/of amateuristisch te noemen. Kijk maar zelf. 

(Het boek valt trouwens wel goed in de smaak. Daarover later meer.)